Soms kan de werknemer daardoor zelfs niet in het eigen bedrijf re-integreren. Een re-integratie op een andere functie of bij een ander bedrijf heet re-integratie in het tweede spoor. Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het welzijn van hun werknemers. Daar hoort ook een verantwoordelijkheid voor zorg tijdens arbeidsongeschiktheid bij. Als een werknemer vervolgens langzaam beter wordt, is het tijd om te re-integreren. Dat gebeurt bij voorkeur natuurlijk gewoon in de eigen functie (het eerste spoor). Pas als dat niet gaat komt het tweede spoor om de hoek kijken. Dan gaat de werknemer bij een andere werkgever aan de slag.
Re-integratie eerste spoor
In een groot deel van de ziekmeldingen gaat het om een relatief onschuldig ziektebeeld zoals een griepje, een gebroken ledemaat of voedselvergiftiging. Dan kan de werknemer na herstel direct weer voor 100 procent terugkeren in de eigen functie. Maar van sommmige ziektebeelden herstelt een werknemer langzamer. Denk bijvoorbeeld aan herstel van een groot auto-ongeluk of psychische klachten. Dan moet er gere-integreerd worden. Vaak neemt de werknemer dan stapsgewijs steeds meer taken op van de eigen functie. Als er aanpassingen nodig zijn, van bijvoorbeeld meubilair of gereedschap om terug te keren in de eigen functie moet de werkgever daar voor zorgen.
Ook re-integratie in het eerste spoor
Is het niet mogelijk om langzaam op te bouwen in de eigen functie? Dan mag daarna ook gekeken worden naar een andere functie binnen hetzelfde bedrijf. De tijdelijke functie is er meestal een met makkelijkere uren of taken en met minder verantwoordelijkheden. Meestal begint de werknemer met een paar uurtjes per week op het werk en bouwt hij daarna op naar dagelijks werken en vervolgens naar de oude arbeidsomvang. Daarna wordt gekeken naar een terugkeer in de eigen functie. De bedrijfsarts is er om dit proces te begeleiden.
Wél tweede spoor
Pas als al deze opties niet mogelijk zijn, schakelt de bedrijfsarts over naar een re-integratie in het tweede spoor. De werkgever kijkt dan naar mogelijkheden voor een functie buiten het eigen bedrijf. Een stratenmaker met rugklachten kan met goed kantoormeubilair vaak nog best administratief werk doen. De bedrijfsarts beoordeelt de klachten en de werkzaamheden die de zieke werknemer kan verrichten. Als de beperking als gevolg van de ziekte waarschijnlijk blijvend is, kan de re-integratie in een andere functie of bij een ander bedrijf ook permanent zijn. Als er omscholing nodig is, wordt dat gezien als deel van de re-integratie.
Verplichting van de werkgever tijdens re-integratie tweede spoor
Werkgevers zijn verplicht om hun werknemers te helpen met re-integreren, zowel met het eerste spoor als met het tweede spoor. Daar heeft niet alleen de werknemer voordelen van. De werkgever heeft ook baat bij snelle en juiste re-integratie. Zo is de werknemer sneller productief en wordt de Whk-premie lager door zo min mogelijk instroom in ziektewet of WGA-uitkeringen. Het voorkomt ook boetes, want onvoldoende inspanning in een re-integratietraject kan leiden tot loonsancties van het UWV.
Hulp bij tweede spoor
De meeste werkgevers kunnen re-integratie in het eerste spoor prima zelf. Maar re-integratie in het tweede spoor is wat ingewikkelder. Daarom zijn er talloze adviseurs en adviesbureaus die kunnen helpen bij het traject. Zij hebben vaak veel meer ervaring met re-integratietrajecten en een netwerk aan bedrijven waar re-integratieplekken zijn. Hierdoor heeft het traject meer kans van slagen en is de kans op loonsancties of instroom in een WGA-uitkering kleiner. Bovendien richten zij het traject ook zo in dat het voldoet aan de eisen vanuit de overheid.